جامعه شناسی

  • ۰
  • ۰

روزنامه شرق در مورخه 4/3/95 در رشته مقالات تحسین برانگیزی، مبحث پرحاشیه پروژه های کلان انتقال آب بین حوضه ای را که سالیان مدیدی است توسط مقامات دولتی به مورد اجرا نهاده شده و تبعات بعضا ناخوشایندی چه به لحاظ محیط زیستی و چه به لحاظ اجتماعی درپی داشته مورد نقد و ارزیابی قرار داده که مطالعه آنها می تواند جالب توجه باشد

در بسیاری از موارد غلبه نگاه مهندسی در ذهنیت برنامه ریزان و به حاشیه رانده شدن نگاه اکولوژیک و انسانی به بروز فجایع زیست محیطی و تبعات اجتماعی ناشی از آن منتهی شده است

مقاله نخست با عنوان: "بی‌معناشدن واژه «ملاحظات محیط‌زیستی»" به قلم حمیدرضا میرزاده، به ابتذال کشاندن و تهی از معنا شدگی عبارت «با رعایت ملاحظات محیط‌زیستی» را در گفتمان حاکم بر ادبیات دولتی به درستی مورد تاکید قرار داده است

لینک مقاله مذکور: (http://www.sharghdaily.ir/News/93546 )

 

در مقاله دوم با عنوان "آرمانی بزرگ اما پرنقص برای مشکلات آب ایران" در واقع ترجمه است که از یک یادداشت روزنامه گاردین توسط محمدرضا جعفری صورت گرفته و موضوع انتقال آب شیرین از دریاهای شمالی و جنوبی کشور به مناطق خشک فلات مرکزی ایران را مدنظر قرار داده است و به درستی مدعی شده: "ایران باید بیاموزد انتقال میان‌حوضه‌ای از یک منطقه جغرافیایی به منطقه دیگر و در مسافت‌های طولانی، راه‌حل جامع و کاملی برای مسئله آب نیست." و در ادامه متذکر می شود: "به‌طورکلی و از دیدگاه درازمدت، پروژه‌های تأمین آب زاینده‌رود نه‌تنها وضعیت را بهبود نبخشیده که آن را بدتر هم کرده است. راهکارهای افتخارآمیز سازه‌ای سابق، امروزه به‌عنوان دلیل مهمی برای خشک‌شدن دریاچه ارومیه، بزرگ‌ترین دریاچه آب ‌شور در خاورمیانه و نیز از عوامل ایجاد گردوغبار و ریزگرد در مناطق غرب و جنوب‌غربی ایران به شمار می‌آید." و در ادامه درپیش گرفتن راهبردهای "مدیریت آب" را به جای انتقال بین حوضه ای پیشنهاد می نماید

لینک مقاله دوم:        

(http://www.sharghdaily.ir/News/93545 )

 

در سومین مقاله با عنوان "تکرار تجربه تخریب" و به قلم آیدین پورخامنه، تاثیرات مخرب طرح های انتقال آب بر اکوسیستم مبداء، میانی و مقصد را مورد توجه قرار داده است و با توجه به طرح های انتقال آب کاسپین این پرسش را مطرح می سازد که: "دریای خزر تا کجا می‌تواند پاسخ‌گوی دورِ عرضه و تقاضا باشد؟" در ادامه، نویسنده به نمونه هایی از آثار طرح های کلان انتقال آب در جهان از جمله اقدام روسیه در حوضه آمودریا و سیردریا که در نهایت منجر به خشک شدن دریاچه آرال گردید اشاره می نماید و در انتها به درستی نتیجه گیری می نماید: "اجرای چنین طرح‌هایی فقط موجب تغییر عادت مصرف‌کنندگان شده، مشکل را از راه پرخرج از منطقه‌ای به منطقه دیگر منتقل می‌کند. به گفته کارشناسان قیمت آب شیرین شده و انتقال‌یافته نسبت به تعرفه‌های جاری آب شرب، صنعتی و کشاورزی رقم بالایی خواهد بود. با توجه به اینکه حدود ٩٥‌درصد منابع آب کشور در بخش کشاورزی مصرف و به علت راندمان پایین در آبیاری حدود ٦٨ درصد آن تلف می‌شود، بهتر نیست بودجه مورد نظر صرف ارائه و آموزش تکنولوژی روز برای آبیاری شود؟ دخالت در سیستم‌های طبیعی درحالی‌که هنوز ناشناخته‌های زیادی در آن باقیمانده، ریسک بالایی را متوجه آینده بشر کرده است."

لینک مقاله سوم:   (http://www.sharghdaily.ir/News/93544 )

 

اقدام روزنامه شرق در پرداختن به مساله فوق العاده مهم "انتقال آب بین حوضه ای" امری قابل ستایش بوده با امید باینکه با تداوم چنین رویه ای و وارد شدن اساتید حوزه های محیط زیست جهت ارزیابی تبعات زیست محیطی و نیز متخصصان علوم اجتماعی جهت ارزیابی آثار و تبعات و پیامدهای زیانبار اجتماعی چنین پروژه هایی ، بتوان از هدررفت سرمایه ها و آسیب رسانی به منابع ملی ممانعت به عمل آورد

  • ۹۵/۰۳/۰۴
  • علیرضا فدائی پور

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی